Mars

 Dit zijn de dagen. Het wordt warm en in de verte klinken de tamboerkorpsen met hun signaaltrompetten, waarop je in drie tonen maar weinig melodietjes kunt blazen, die ik nog ken.

 Omdat ik vlak bij Kijkduin woonde, waar ze allemaal langs kwamen en zelf bij de groene welpjes had gezeten voor ik naar het voetbal van Quick kon ontsnappen wist ik er van. Het begon met de ijsmannen van Ermi, Vami en Jamin, welke laatste met zijn gemotoriseerde grote kar en de 'dubbeldik' voor 15 cents de show stal al fluisterden de jongens 'aardappelmeel'. En soms het schepijs van Florencia.

 Maar de marsen hoor ik nu nog, al heb ik de medailles niet bewaard: de Duinenmars, de Rodekruismars en de Sint Jorismars van de padvinderij. Eindigde die niet op het Binnenhof, met Prins Bernhard als opperpadvinder in korte broek die het defilé afnam? Een keer meegemaakt.

 Deed je zo'n mars voor de derde keer dan kreeg je een koperen strip over je oude medaille met een drietje erop.

 En ja, wat te doen als je moest pissen? De groep zou heus niet halthouden. En zo heb ik de Sint Jorismars uitgelopen met een natte corduroy broek en steeds meer schrijnende benen.