In memoriam Maarten van Roozendaal

 De ene helft van zijn leven had hij weggezopen,

        de andere ging op aan katers.                                             

Vrijdag. Hij had niet Schopenhauer zitten lezen.

        Hij dacht niet aan dood en niet aan later

en half gehavend liep hij over straat en zag       

een mooi gezicht, toen nog een mooi gezicht en dacht:

        vandaag is iedereen mooi, mijn god,                          

wat zijn de mensen goed geslaagd. En iedereen,

        ook ik, is nog een keer een lente waard.                        

 Drinken is doodgaan en weer opstaan uit de dood.

        Ik denk dat ik wel duizend levens

heb geleefd en steek mijn kop nu in het voorjaar.         

Doorluchtig verder lopen, doodleuk gezichten prijzen,

        bij een kroeg neerstrijken en drinken op het licht.