Mode en politiek

 Wat heeft mode met politiek te maken? Nog pas was het quat­torze juillet en vlogen de straaljagers over de Champs Elyse­es. Om de bestorming van de Bastille in 1789 te gedenken met blauwwitrode rookpluimen. Macron stond eronder in een lange broek, niks bijzonders.

 Sarah Jane Downing schreef verhelderend over de tijd van de grote veranderingen. De vrouwen­mode van de Franse revolutie was licht, golvend en vooral doorschij­nend. Mousseline, niet erg duur werd via Engeland geïmporteerd en al machinaal verwerkt.

  En jawel, het in de hedendaagse politiek mees­t gehoorde woordje is transparant. Marie Antoinette had de zware korsetten al afgeschaft, vergeefs, haar kop ging er toch af.

  De empire met hoge taille maakte korsetten onmogelijk.

  Op de vlucht voor de revolutie weken modeontwerpers en hun rijke klanten uit naar Londen. En daar kwam voor mannen de Engelse country style in de mode, laarzen met omslagen en strakke, driekwart gele geitenleren broeken. 

 Weg waren de verfijnde zijden kousen op de kuit en de kousenbanden. De zwarte pantalon kwam in zicht. Allemaal een lange broek, nu niet meer zwart maar jeansblauw. Noem het democratisering. Een revolutionaire dracht. Nog in 1807 liet de tzaar mannen in lange broek aanhouden door militairen die ze dwongen ze bij de knie af te knippen.

ps. ja de eerste straaljager stootte een wolk rood uit terwijl het blauw moest zijn