Waarom is het Nationaal Monument van J.J.P. Oud met de beelden van Rädecker zo'n gedrocht? Wat is er mis aan de betonnen pyloon van 22 meter met het beeld erop dat "De Vrede" heet en een muurtje erom met onbegrijpelijke tekst? Plus vier geboeide mannenfiguren die de oorlog moeten uitbeelden en twee verzetsmannen met huilende honden, voorstellende smart en trouw? En zo meer.
Alles. Hoe durft men de doden dit aan te doen? Tijd voor een nationale verontplechtiging.
Ik weet hoe ik als kind langdurig in mijn oog wreef. Eerst werd het beeld geel en oranje tot donkerrood, daarna zwart en tenslotte kreeg het de kleur van het kiezelcement boven de buitentrappen in de portiekwoningen aan de Haagse Vlierboomstraat. Heel soms verscheen een pauwenoog.
Jos de Jong stuurde me deze foto. En zie daar is het nieuwe Nationale Monument. Met bovenaan de trap het kiezelcement uit mijn oogwrijf. Achromatisch grijs, de optelsom van alle kleuren, die geen kleur meer is
De traptreden voeren naar vier - hier onzichtbare - onheilspellende deuren, twee opzij naar de woningen op de eerste verdieping, twee frontaal, die via een binnentrap met bocht leiden naar de bovenste verdieping van de drie.
Hier kunnen wat mij betreft vanavond kransen gelegd kunnen worden. Eerst oogwrijven, dan neerzetten of leggen, onderaan de trap. Nog even de krans verschikken - dat hoort - en dan achterwaarts, respectvol terugtreden.