Muis is dood

 Ze was nog heel jong. Piepen deed ze niet, zoals de muis in het voor­huis toen vader en moeder niet thuis waren.

 Er wonen nogal wat muizen bij mij, steeds meer, maar deze was niet gezond. Ze hoorde bij mijn nadering hard weg te rennen naar een van de muizenschuilplaatsen. Maar nee. Misschien dat ze door de balkondeur was binnengekomen.

 Ze zat de hele avond doodstil onder m'n stoel. Zocht ze mensengezelschap? Ik gaf haar wat crackerkruimels. Die deels op haar koppie te­recht kwamen.

 En toen bleek dat ze honger had. Een uitgehongerde buitenmuis? Ze at en at maar.

 Een schoteltje water naast haar gezet. En ze at en at. Maar dronk niet. Ook al geen goed teken.

 Met stoffer en blik verdween ze in het vuilnisvat. Er werd niet bij gezongen.