De reden dat het Arnhemse museum naakten tentoonstelt ligt in het verwerven van een schilderij van Wout Schram. Een Liggend naakt voor het raam uit 1931.
Alles is eraan in evenwicht, de kussens kunnen niet blauwer of geler, de roze schoenen geven de finishing touch, en goddank kijkt ze me niet aan maar uit het raam. Klein accentje schaamhaar, zelfs een rooie vlek op de heuphuid, die zegt dat ze kleren heeft aan gehad. Huidplooien in de linker bovenarm, onder de oksel en waar de bh zat. Maar er is iets merkwaardigs met het schilderij. Je ziet het en je ziet het niet. Ik liep er eerst twee keer langs.
Mijn eerste passen gingen naar het 'Reclining nude #1' van Fleur van Dodewaard uit 2010. Drie panelen van 100 bij 150 cm. Temidden van de naakten van vroeger en nu vertelt het je hoe dit moet eindigen. Met het roze van de schoentjes uit 1931.