Nacht

maandag 13 juli 2015 - 13:18

 'En geen cent minder' riep de zeer linkse programmamaker tegen het hoofd radio voor hij de deur van het kantoor hard achter zich dichtsmeet. Natuurlijk had hij gelijk. Mensen als hij hebben altijd gelijk. Aan hem dacht ik als ik Varoufakis en Tsipras bezig zag. Daarom hielden de G­rieken me vannacht uit de slaap.

 Het hoofd radio schudde het hoofd en zei mja. Ik zat naast hem, als chef cultuur, en zuchtte mee. Bazen worden niet aardig gevonden, Merkel krijgt een Hitlersnorretje. Er wordt wel tegen ze opgezien. Er bestaat zoiets als een  baasbehoefte. Bazen zijn er om te haten, te bewonderen.

 Daarom keek ik in alle vroegte hoe ze het er afgebracht hadden met de 'en geen cent minder' van Tsipras.

 De wereld bestaat uit leidinggevenden en degenen die onder hun beleid zuchten, erop kankeren. Behalve programmamaker was ik jarenlang parttime chef van een hele groep ambitieuze programmamakers. Ging over de verdeling van het geld, de zendtijd en de plannen. Een democratisch ingericht bedrijf, waar je snel ontdekte dat democratie betekende 'ik'. Wie lette op het geheel? Dat was de zorg van de chef.

 Nog vraag ik wel eens aan stukjesschrijvers die weten hoe alles moet: 'Was je ooit penningmeester van een voetbalclub? Wethouder?' Besturen trekt geen idealisten meer die vinden 'dat iemand het toch moet doen'.

 En daar kwamen de bestuurders, om negen uur 's ochtends, na 17 uur vergaderen, naar de wachtende journalisten en critici. Wetend dat wat ze te vertellen hadden te ingewikkeld was, dat de mensen compromissen haten. Ze willen ja of nee, dat is 'eerlijk'. En ze verfoeien achterkamertjes, kortom 'de politiek'.

 Ik zag Mark Rutte zijn persconferentie houden en dacht het heeft een haartje gescheeld of daar stond Rita Verdonk. Daarna hield Dijsselbloem in perfect Eengels een speech voor de pers. Knap werk.