Natalia Ossef
maandag 26 september 2016 - 14:25
Als nu het enige dat je over hebt van je jeugd een fotoalbum is en wat ansichtkaarten. Uit Syrie. Natalia Ossef werd er in 1983 geboren en groeide op in Nederland. Waar ze de kunstacademie deed. Wat doet het brein met foto's? Het gaat ermee op de loop. Maakt ze tot iconen, mensen staan voor altijd in deze houdingen, als beeldengroepen, de lachjes voorgoed bevroren.
Daar bleef het in het geval van Natalia Ossef niet bij. Door het eindeloze kijken kregen de foto's van ver weg en lang geleden een andere vorm. Mensen werden schimmen, gezichten blanco, wat bleef en sterker werd waren houdingen en lichtval. De jurkjes werden witter of zwarter. Alsof de foto’s door de tijd verbleekten.
Al schilderend en tekenend herschiep ze haar verleden.
Of ze zich deze scenes nog herinnert? Het lijkt erop dat ze niet veel meer meedraagt dan deze foto's. Ze was heel jong toen ze vertrok.
Hoe je ook kijkt, ze bewegen niet meer. Totdat je ze gaat tekenen en schilderen. Ze je eigen maakt, op jouw manier.
Als titels gebruikt Ossef vaak klassieke foto-onderschriften, meestal door moeders bijgeschreven als 'Wish you were here' of 'On the road' of 'The loveliest hour'.
Maar ook eigen omschrijvingen als 'After the storm', 'The past' of 'The dream'.
Gezien op Drawing Amsterdam.
Links:
RSS