Netvlies

woensdag 22 oktober 2014 - 22:57

 Er zijn zegswijzen die de gebruiker meteen diskwalificeren. Zoals 'op het netvlies gebrand'. Wie dat – na zoveel jaren cliché gebruik – nog in ernst over een film schrijft zoals Dana Linssen vandaag in het NRC over het Turkse drama Araf, zal ik niet meer lezen.

 'Tussenwereld' betekent het. Je treedt met regisseuse Yesim Ustaoglu binnen in een klas­sieke verzwijgcultuur waar vrouwen niks mogen. Er raakt een meisje ongewenst zwanger. Haar hysterische moeder mag het niet weten, de verwekker – een vrachtrijder - neemt de benen en het vriendje dat haar zegt te willen trouwen steekt bij het nieuws het huis in brand. Ze krijgt een miskraam die in extenso in beeld komt. Waarna een tv-ploeg vastlegt hoe ze toch nog feestelijk met het vriendje trouwt, in de gevan­genis. onwaarschijnlijk happy end.

 Het netvlies van Dana Linssen geeft vier sterren.

 Verandert er iets? Nee, iedereen berust en het verzw­egen kind is weg. Als niemand protesteert zal deze geschiedenis zich nog ein­deloos her­halen. Zou het niet mooi zijn een wereldwijde zwangerschaps-verzwijg sta­tistiek op te stel­len.

 Buiten ligt in Araf sneeuw genoeg om alles nog eeuwen te bedekken. Misschien bedoelde Ustaoglu dat ook wel te zeggen. In dat geval zei ze het erg bedekt.