Nietzsche eet

 Omdat ik niet zo gezond ben nam ik Nietzsches laatste boek 'Ecce homo'­ - vertaling Pé Hawinkels - ter hand, waarin hij zijn werk, het nut en de betekenis ervan nogeens samenvat. En ook zijn manier van leven. Wat moet je eten en drink­en, wat vooral niet, hoe moet je je bewegen en waar. 

 Hij heeft altijd slecht gegeten, zegt hij, de Duitse beschaving heeft hem veel kwaad gedaan en vooral de keuken. Neem de gewoonte van 'soep voor het eten' (nota bene bij mij thuis ook elke dag)  Wat in oude Italiaanse kook­boeken al 'alla tedesca' heet; 'De uit­gekookte vleessoorten, de vet en melig gemaakte groenten.' Kortom, ken je dit dieet, 'dan begrijp je ook de herkomst van de Duitse geest - geplaagde ingewanden. De Duitse geest is een indigestie, hij komt nergens mee in het reine.'

En dan de wijn, vooral die uit zijn woonplaats Naumburg: 'om te geloven dat wijn vrolíjk maakt, daar zou ik christen voor moeten zijn, dat wil zeggen: geloven wat juist voor mij absurd is.' Geen wijn dus, maar water. 'Ik geef de voorkeur aan plaatsen waar overal gelegenheid bestaat om te putten uit stromende bronnen; ik heb een glaasje, dat loopt mij na als een hond.'

En dan: 'Geen tussenmaaltijden, geen koffie; koffie vertroebelt. Thee is enkel 's morgens te verdragen. Weinig maar stevig: thee is zeer schadelijk en de hele dag lang ziek makend, als hij ook maar een gradatie te slap is.' En tenslotte: 'Al het goede komt uit de ingewanden. - Zitvl­ees - ik heb het al eens eerder gezegd - de zonde tegen de heilige geest.- '  

Ps. Mijn indigestie is over.