Nog 'n pompstation

 In een landschap waar 'niets gebeurt' krijgt ieder detail betekenis. Het pompstation in de Schotse hooglanden, bemand door dochter Shell en epileptische vader Pete herbergt een tijdbom. Het bordje open/gesloten aan de deur hangt altijd op open, 's avonds de universele lichtreclame OPEN in de rode letters. Alsof het noodlot op elk uur welkom is.

 Als een toeristenechtpaar op een avond een hert doodrijdt neemt Pete het kadaver mee. 's Ochtends ziet Shell buiten een hertenjong lopen. Later weer. Kennelijk het jong van het overreden dier. De dag erop eten vader en dochter hert. Maar Shell heeft geen trek en zegt 'het is net of je je eigen vlees eet'.

 En dan. Dochter Shell benadert haar vader seksueel. En hij loopt bij avond onder een vrachtwagen. De symboliek zit zo soepel en logisch vervlochten in het dagelijks werk aan de benzinepomp dat het je maar heel even verbaast als Shell tenslotte de benen blijkt te hebben genomen, net als ooit haar moeder. We zijn terug bij het begin. De ruitenwisser.