Noord-Zuid

 Maar werk is daar niet meer, en winkelen doe je via internet. Wat blijft is eten en drinken. Lopend eten, zittend eten. De zich volproppende mens. Wie zag hem aankomen?

 Ik lees 'In het voorbijgaan', over 'zeven eeuwen bouwen langs de Noord-Zuidlijn'. Wat verdween: de auto. Geen snelwegen dwars door de oude stad, geen cityvorming en nieuwbouw zoals Joop den Uyl het had gewild. Wat wel? De stad wordt nu echt te smal. Trottoirs pakken zich vol dikke mensen, backpackers, scooters. Fietsers vervloeken elkaar. Menigten hooligans belegeren de Wallen.

 Maar de stad bleef het lot van Brussel bespaard. Waar de ondergrondse spoorverbinding generaties lang als excuus diende voor sloop en stratenlange, DDR-achtige bouwblokken. Een groot deel van de Brusselse binnenstad is dood, voorgoed.

 Zoals architect A.Boeken schreef: 'Amsterdam kon best leven met tegengestelde elementen uit verschillende eeuwen, zolang de massa van de bebouwing, de hoogte en de breedte niet uit de hand liepen en er tegelijk op de detaillering van de gebouwen werd gelet.'

 Waar Amsterdam even niet oplette was de Vijzelstraat. Met de ABN, een bouwblok lang, allang geen bank meer en onbruikbaar en De Bazels - eerst vierkant en nog veel groter gedachte - Nederlandse Handelmaatschappij, een blok verder. Nu in arren moede maar stadsarchief. De Vijzelstraat is op z'n Brussels halfdood. En het Rokin?

 Wees gerust, de Noord-Zuidlijn zal eters aanvoeren in ongeëvenaarde menigte. Alleen zal op den duur wel een ander ondergronds netwerk fors moeten worden uitgebreid: het riool. Hun stront moet ook nog ergens heen.