Orakel

 Vox populi, vox dei. De stem des volks is de stem van god, wisten de Romeinen. Three million Ollie North-fans can't be wrong. Leg je oor te luisteren in de wij­ken, zei Gerard Reve. Wat zul je horen? Niet veel goeds.

 Het zg. Orakel dat Atelier Van Lieshout op bevrijdingsdag op de Dam gaat opstellen belooft wat we al wisten.  Ik denk dat het Henk Hofland was die 'de onverdraagzaamste abonnee' benoemde. Dat was een hardnekkige schrijver van in­gezonden stukken. Soms vraag ik weleens aan bekenden: Heb jij ooit een ingezonden stuk geschre­ven? Opgebeld naar stand.nl?

 Nee, nooit hebben ze dat. Zelf hoorde ik tot het groepje progressievelingen dat in 1969 bij de vpro-radio de telefoon open gooide om de stem des volks te horen reageren op wat we uitzonden. Nu ja, niet zonder filter. Er was een telefoonredac­tie die selecteerde. Ik heb dat vaak gedaan. Het meeste dat je te horen kreeg waren hoogstpersoonlijke oprispingen. Het moet het zelfde mensenslag zijn, dat zich nu weer verdringt op twitter. Bas Heijne analyseerde in de NRC van zaterdag het misverstand vrijheid.

 Het Orakel op de Dam heeft geen telefoonredactie. Dat is vrijheid. Wat het zal zeggen weten we. Ook dat is vrijheid. Ongeveer wat wij als jongetjes door brievenbussen riepen in trappenhuizen waar het galmde: 'poep, pies, neuken.' Toen kwam de telefoon. Op avonden dat hun ouders uit waren belden alle Haagse kinderen de man die in het telefoonboek stond als 'A.Bil, goudsmid'.