Oude kleur

 Het gevolg was dat het verleden zwart-wit werd. Zwartwit ging betekenen oud, lang geleden. Vermoedelijk dood. Als foto's op grafstenen. Afgedrukt in chamois werd dit effect versterkt.

 Het eerste systeem - autochrome - bestond maar had nadelen. Het maken van kleurreproducties was bijvoorbeeld nauwelijks mogelijk. De eerste kleurafdrukken zijn van rond 1900. De gevoelige plaat bestond oa. uit een harslaag met gekleurde zetmeelkorrels. In de jaren '30 volgden andere vindingen.

 Er is nu kennelijk iets gevonden op de reproduceerbarheid. Want de laatste jaren zie je hele televisieproducties in kleur over oude tijden die altijd zwartwit waren.

 Daardoor verandert het verleden. Het komt opeens dichter bij. Maar wat zijn de gevolgen?

 Opeens komt een ander lichaamsideaal naar boven. Deze danseressen zijn uitzonderlijk. Enkels en knieën van vrouwen waren vleziger. Mannenbuiken marcheerden, men liep anders. Er bestond buikenkleding, waarbij de beslissing was: de riem er boven of eronder.

 Voor het Rijksmuseum maakte Nicky van Banning een boekje over vroege ballet-fotografie in kleur van Arnold Genthe (1869-1942). Isadora Duncan en andere profetessen van de vrije expressie in dans tegenover de klassieke dans. Vaak gemaakt in de vrije natuur, omdat je daar beter licht had.