Franz Kafka wilde geen snijbloemen aan zijn laatste ziekbed. 'Waarom niet?' 'Ze zijn stervende,' zei hij. Daar kon hij slecht tegen.
Waarom liggen er altijd zo veel bloemen bij het Indische monument aan de Haagse Waterpartij? Een hardnekkig gerucht wil dat de overtollige bosjes bloemen uit de Haagse ziekenhuizen daar door zorgzame vrouwen heen worden gebracht. Patiënt naar huis, bloemen achtergebleven. Toch zonde.
Ik zeg dit omdat ik na m'n ziekte weer terug ben bij het verzorgen van de plandizie.
De luispatiënten maken het onveranderd slecht. Op het balkon kwijnt de klimop voort.
'Altijd ziek en nooit eens dood.'
Er groeien nieuwe takjes, maar de blaadjes daaraan zijn uitzonderlijk klein. Alsof het bonsai planten zijn.
Binnen verliest de naamloze kamerboom blad na blad. Ik heb besloten dit proces ten einde aan te zien. Ik heb de boom - een cadeau - nooit mooi gevonden, hij is van het type dat je in duistere gangen van Gemeentehuizen vindt. Ze doen het overal, behalve bij mij.