Ppapier in opstand
zaterdag 10 juni 2017 - 21:34
Je hebt scheurders en frommelaars. Donald Trump lijkt me een typische scheurder. Angela Merkel daarentegen verfrommelt denk ik wat haar niet aanstaat. Soms zal ze de prop weer uit de bak halen en gladstrijken omdat ze misschien iets vergat.
Een scheurder blijft scheuren tot de laatste snipper. Frommelaars eindigen bij een balletje dat ze dan proberen in een prullenmand te mikken.
Dit schrijf ik net terug van de opening van Paper Art in Coda, Apeldoorn. Het meesterwerk waarin alles wordt samengevat is daar de film ‘A’ van Kim Habers (2017), waarin het papier in opstand komt. Eerst betreed je een papieren doolhof, dan komt in zwartwit betekend papier op een scherm tot leven. Alsof er in die berg personages van levend papier huizen die elkaar bevechten, verscheuren, doorboren. Die eruit willen.
Papier is vooral aanraakbaar. Je wilt in Apeldoorn steeds met je vingertoppen strijken langs de vele vormen die het aanneemt. Zoals je over de zijkant van een boek gaat.
Het beschilderen van papier herinnert je meteen aan de vluchtigheid ervan. Zo zijn de beschilderde kartonnen weggooi koffiebekertjes van Paul Westcombe (2013-2017) ontroerend. Omdat je weet dat ze zulen verdwijnen als zandkastelen.
Licht en schaduw zijn er in de verbazende Origami-profielen van Kumi Yamashita. Servetportretten.
Ik maakte een modeshow mee van papieren hoedjes, gedragen door echte mannequins. Nog meer vluchtigheid. Ik liep de deur uit met ‘een twee drie vier, hoedje van..’.
RSS