Raccordo anulare

dinsdag 07 april 2020 - 16:56

 De terugweg uit Sicilië in de oude R4 nam veel tijd. Het was nog steeds lelijk weer in april en het landschap langs de hoge autostrada met zijn vele viaducten en tunnels bemoedigde niet. Dit stuk autostrada, vanaf Reggio was nog niet lang open, het was heel stil op de weg.

 Ik moest wakker blijven. Waar was een koffietent? Voorlopig nergens. Wel stonden er heel grote blauw-witte borden met een koffiekop erop en een kilometertal, Salerno was de richting maar de reuzenkoffie kwam maar niet dichterbij. Nu nog 60 kilometer. Het begon te onweren in de bergen rondom. Eindelijk kwam een hoog gelegen barak met het koffiesym­bool in zicht.

 Daar stonden kleumende vrachtwagenchauffeurs zich te beklagen. Het werd donker. Na enig overwegen nam ik de afsla naar een kleine stad. En daar, een uithangbord met Albergo. De eigenaar liet ons handenwrijvend binnen. Onmiddellijk pakte hij mijn hand vast en legde die op een oude radiator in de gang. En jawel, warm! En kamers genoeg. Hier logeerden vaak voetbal elftallen uit verre Italiaanse streken bij uitwedstrijden. Eten was er ook. Er kwam spaghetti met aglio e olio. 

 Een dag later verschenen nieuwe raadselborden langs de weg: 'Roma, raccor­do anulare'. Bij elke kilometer aanduiding. Ik moest stoppen om het op te zoeken en vond 'anu­lare, ringvinger'. Pas bij Rome drong tot me door dat 'anula­re' ringweg moest zijn, waar een raccordo een aansluiting op was. Er is een Italië beneden Rome en een daarboven.