Rijn

 Het was Harry Mulisch die schreef over de naam en betekenis van de Rijn. De clou was dat in Duitsland de Rijn nog een magische stroom is, vanuit de Zwitserse bergen, langs roofrid­derkastelen, de Kaiserstuhl, de Lorelei en Ehrenbreitstein.

 Een opera, die bruut wordt afgebroken bij Lobith. Waarna, tot onbegrip van de Duitsers, hun betoverende rivier opeens andere namen krijgt, als Waal en Lek. Nederlanders hebben geen gevoel voor romantiek. Die kennen alleen waterstanden.

 Ik daarentegen weet iets van witte Rijn- en Moezelwijn, het reisje langs de Rijn en 'Warum ist es am Rhein so schön?'

 Mulisch legt ook uit waarom een bos over de grens iets heel anders wordt. Geen dom bos, een 'Wald', bron van sprookjes, mythen en sagen.

 Breed is hij, de 'old river Rhein' uit Chris Howlands 'Fraul­ein', waar GI Elvis Presley 'Muss I denn' zong: 'Muss I denn zum Städtele hinaus, und du mein Schatz bleibst hier'.

 Romantiek puur. En dat terwijl ik lees dat Trump zijn troepen uit Duitsland gaat terugtrekken.  

Tags: