Verblufte en vermaakte me vanmiddag in het Haagse GEM. Met zijn versies van meesterwerken, zo eigen dat er hooguit vage vermoedens of herinneringen door je achterhoofd sluipen. Op kousenvoeten.
Je moet ook speuren. Het enige dat Zandvliet je meegeeft zijn titels. Van wie staat er niet bij. 'The melon and the moon' vond ik terug bij de Chinese tekenaar Bada Shanren (1625-1705) die Zandvliet al ergens aanhaalde. En waarachtig.
Sinds 2005 is hij zo bezig. Hij kruipt in het hoofd van een voorganger. Maar blijft daar niet. Dan doet hij een paar stappen achteruit en maakt z'n eigen ding. 'I owe you the truth in painting 1650-2012' heet deze tentoonstelling. Wat ie ermee bedoelt zit ik nog te raden. Hoe ook, hij schildert voorbij het bekende. Zonder het te verliezen. Zou het? Ja, nee.. Een prachtig spel. 'Het is hommage noch parodie,' zegt ie erbij. Wat wel? Stoten onder de gordel zijn het. Later meer.