Roemeens kaartenhuis

 Een nieuwe van Cristian Mungiu, de Roemen die de onvergetelijke '4 maanden, 3 weken en 2 dagen' maakte over twee meisjes in de grote stad op zoek naar een abortus voor de ene. In zijn nieuwe, Bacalaureat, gaat het ook weer over alledaagse leugens en omkoperij.

 Iedereen doet het, zegt iedereen. En dan zijn er eenlingen die weigeren mee te doen. Of?

 De decors zijn een morsig ziekenhuis en Roemeense interieurs die in onze ogen uit de jaren '70 stammen. Daaruit rijst spanning op. Net als uit het berustende gedrag van de mensen. Zodat de filmkijker in de permanente onzekerheid terecht komt die in Roemenië zo te zien gewoon is.

 De dokter kan een levertransplantatie ruilen tegen een geslaagd eindexamen voor zijn dochter. Dan immers krijgt ze een beurs voor Cambridge. Het beloofde land.

 Dan komen de weerstanden. Zal de dokter smeergeld aannemen? Zal de dochter meewerken aan de bedachte examenfraude?

 De dochter haalt haar eerste ronde niet, omdat ze op weg naar het examen is aangerand. Zegt ze. Of wilde ze zakken om bij haar vriendje te kunnen blijven? Maar is dat vriendje te vertrouwen?

 Er worden stenen door de ruiten van de dokter gegooid. Justitie komt in actie.

 Het kaartenhuis van de dokter stort zoetjes ineen. 

Tags: