Roterodami

 Laatst schreef ik iets over Rotterdam dat bij sommigen verkeerd viel. Of ik van Rotterdam hou? Zeker. Mijn vriend A.Moonen bezocht ik in z'n laatste jaren in zijn seniorenflat in Oud-Mathenesse. Moonen zei altijd dat hij in 'Roterodami' woonde. 'Dat staat in m'n paspoort.' En zo was het, met een wonderlijk genitief. Maar beter kende ik Jan van Es.

 Op de hoek van de Jacob Catsstraat, in de oude buurt, had deze neef van mijn jeugdvriend Kees een fotowinkel. Hij leefde van huwelijksreportages voor mannen in koopvaardij - altijd in uniform - en hun bruiden.

 Jan woonde samen met zijn zuster Sjaan, een bolronde, licht demente vrouw. Ze deelden het ouderlijk lits-jumeaux. 'Ieder huisje heeft z'n kruisje, ik heb Sjaan'.

 Een lieve man. In z'n vrije tijd maakte hij knappe natuuropnamen in de duinen. Waarbij Sjaan altijd mee mocht. Helaas wilde ze ook altijd op de foto. Wat ook mocht van Jan.

 Soms reed hij met haar achterop en z'n scherm en diaprojector om z'n nek per brommer naar Den Haag om bij Kees thuis zijn dia's te vertonen. Ik ben daar wel bij geweest. De toelichting bij iedere dia eindigden met: 'En linksonder zien we Sjaan.' Klik, Zijn zwaar Rotterdams accent daarbij was onvergetelijk.