Salauds
dinsdag 22 april 2014 - 22:33
Soms dringt zich de gedachte op dat Frankrijk zachtjes wegdrijft, met z'n zes tv-kanalen en z'n taal die niemand meer spreekt. Wat is er mis met Franse mannen, van Hollande, Chirac en Sarkozy tot Strauss-Kahn, en hun omgang met vrouwen?
Claire Denis, een vrouw, heeft het vormgegeven als een stijloefening in haar film Les salauds (de schoften), die het goed deed in Cannes vorig jaar. Waarom?
De vorm is die van de existentiële policier, a la Melville, inclusief 'les gangster'. Die begint met regen, kapot asfalt, ambulance en politie. Een zelfmoord, en een verward naakt meisje op het natte plaveisel. Dat is Justine, niet toevallig een De Sade-naam. Ze wil niet deugen, is een junk, ontsnapt uit de inrichting naar de seksboerderij. Waar het hoogtepunt van perversie blijkt dat ze zich laat penetreren met maiskolven (?).
De held met het gouden hart heeft Frankrijk de rug toegekeerd en is zeeman geworden. Maar eenmaal weer terug aan wal komt hij terecht in de perfide wereld van de rijken, stijl jaren '70. Een failliete fabriek van damesschoeisel en onbestemd bewoonde Parijse luxe-appartementen met monumentale trappenhuizen, gouvernantes voor kinderen met witte sokjes, en chauffeurs want men gaat bewaakt door het leven. Niemand weet hier wie de ander is. Men doet ook geen spat moeite daar achter te komen. Het is eenvoudig not done.
RSS