Sense of an Ending

 Als Engelsen zo Engels worden dat er ongelukken van komen. Dat begint al tijdens de studie met de verplichte stropdassen.

 Het eigenlijke onderwerp is mannelijke gevoelsarmoede en de ellende die daar van komt. De hoofdpersoon is een uitgesproken zak, die na zijn echtsche­iding een liefhebberswinkeltje in Leica-camera's drijft. In flashback zie je hem en zijn studie genoten als blaaskakerige corpsstudenten praten over literatuur - ze studeren talen - veel Dylan Thomas, zelfs Larkin komt onbegrepen voorbij. 

 Maar sympathie voor deze hoofdfiguur krijg je niet. Als dat verleden met z'n vriendjes en vriendinnen hem achterna komt en hem opbreekt denk ik, 'net goed'. Daarbij heeft hij uit jaloezie ook nog een vriend tot zelfmoord gedreven door een schofterige brief die nu boven water komt.

 Het zijn vrouwen die de man en de film moeten redden. Zijn eerste en tweede liefde, Charlotte Rampling en Emily Mortimer hebben geduld, maar dat raakt op. Die eindigheid moet de titel verklaren. En de melancholieke berusting die erbij geleverd wordt inplaats van een verdiende afstraffing.