Siena

 Het was een warme dag in Siena, ik was de stad uitgevlucht om koelte en kwam op een heuvel waar je uitziet op de stad bij de resten van wat oude muurtjes en een kasseienweg. Omdat ik juist een boek over de geschiedenis van de stad las ging ik me ver­beelden dat ik hier aan een oude Romeinse straatweg zat.

 Ik moet in slaap gevallen zijn. Want ik werd wakker van mar­cherende soldatenlaarzen. Een Romeins legioen op weg naar de stad?

 Toen werden de takken van de bossage opzij gerukt en verscheen een colonne van wat bleek een Zwitserse wandelclub te zijn op zware bergschoenen.

 Later die middag zag ik in het stadhuis de Allegorie van het goede en slechte bestuur van Lorenzetti uit 1337-1339), indru­kwekkend door hun hoogte en breedte. En bedacht dat onze bestuur­ders bij hun raadsvergaderingen ook wel baat zouden kunnen hebben bij vermanende kuns­twe­rken die laten zien hoe goed of slecht hun beleid kan uitpakken.

 En dat alles tegen de achtergrond van de vroegste architectuur- en landschapsschilderingen van stad en ommelanden.  

 Geschiedkundige zou ik geworden zijn om niet hier te hoeven zijn en nu. Bijvoorbeeld een inwoner van Siena omstreeks 1300, toen Ambrogio zijn fresco van de Allegorie van de effecten van goed en slecht bestuur op een stad schilderde, op de muren van de raadszaal.