Soft Power. Arte Brasil

 Sprekend is de race voor boeren paardenwagens dwars door het centrum van de miljoenenstad Recife. Waarom daar? Het gaat om een ernstig pro­test tegen het verbod van paardenwagens in die stad. Zie ze vakkundig manoeuvreren, al zijn er ook botsingen geweest met auto's. 

 Ronduit mooi is het muzikaal protest tegen het regelmatig watertekort in Sao Paolo: een grote tafel vol plastic emmers vol of halfleeg met water, met elk op de bodem een luidspreker, die nog werkt ook. Het muziekstuk bevat losse noten die het membraam van de speakers stuk voor stuk laat trillen, zodat het water rimpelt, terwijl je onderwatergeluid hoort. Water is kostbaar in Brazilië.

 En dan zoiets als de kleurencirkel met alle denkbare huidskleuren van de Braziliaanse smeltkroes. Er zijn zelfs tubetjes met crème in die talloze tinten, die natuurlijk ook sociale gelaagdheid betekenen.

 Soms op mooie dagen denk ik weleens Amsterdam wordt een klein Brazilië. Maar wat weet ik?

 En een blik op de herkomst van Braziliaanse beroemdheden spreekt: Dilma Rousseff is deels Bulgaars, en Eusebio diep Afrikaans en?

 Maar het Petrobras schandaal grijpt diep in. Protesten tegen het grootkapitaal zijn ook in de kunst alledaags, al blijft het bij 'Soft power.' Maar de utopistische droom van Oscar Niemeyers hoofdstad Brasilia wankelt.

 Wat nog niet lukt kun je schilderen. De muurschilderingen en graffiti in de favela's zijn dromen.

 Olympische spelen in dit land worden straks in augustus vanzelf tot surrealisme.