Spoorbio Utrecht (1942-1964)

 De vele malen dat ik met mijn moeder naar de strenge grootouders in Den Haag moest - mijn vader zat in Indië, maar ook toen hij terug was ging hij niet mee - waren er twee lichtpuntjes. Eerst de zandafgravingen bij Maarn, waar ik de eerste keer tot luid gelach van de coupe riep: 'Is dit Zandvoort?' En daarna de geheimzinnige 'Spoorbio' op het station Utrecht. Een omgebouwde treinwagon op het eerste perron.

 Ik zag hem uit het treinraampje. Tijd om er in te gaan zitten ontbrak. Opa en oma laten wachten? Geen sprake van. Mijn moeder was doodsbang voor ze.

 In 1942 was de bio geopend, als dienstverlening aan wachtende reizigers, lees ik nu. Een doorlopend programma van 20 minuten met journaal en tekenfilms. Entree een dubbeltje.

 De voorstellingen begonnen 's morgens om 8 uur en liepen door tot 's avonds 21.00 uur. Tijdens de vertoningen werden treinreizigers op de hoogte gehouden van de vertrektijden van de treinen. In 1947 werd de oude Spoorbio vervangen door een nieuwe, met 84 zitplaatsen. Het programma bleef net als de Cineac uit die tijd: journaals, tekenfilms en korte documentaires. De Spoorbio sloot in december 1964.

 Een rijdende filmtrein stelde ik me in mijn dromen voor, maar hij stond daar altijd stil te wachten.