Stoom

 Het drama van mijn broertje bij het passeren van het Zwitserse Spoormuseum in Lausanne greep velen aan. Hij was niet zomaar een treinengek. Op vakanties zocht ik als kaartlezer campings voor het gezin naast spooremplacementen.

 We hebben nogeens met onze sleutels de loodzware nummerplaat van een oude loc los geschroefd en achterin de Alpenkreuzer verstopt. Mijn vader merkte dat. 'Hij trekt naar rechts', zei hij.

 En mijn broer was lid van NVBS, de Nederlandse Vereniging van Belangstellenden in het Spoor- en Tramwegwezen. En mocht dus mee met het jaarlijks uitstapje maar Kleef, waar in Duitsland nog een stoomdepot was.

 Hoogtepunt was dat alle clubleden op de foto mochten, op de treeplank van een stoomloc, met de authentieke pet van de Duitse machinist op.

 Op Kralingen - waar ik met Frank Koenegracht was - is ook nog steeds zo'n liefhebbersplek, waar soms een loc onder stoom staat. En van waaruit soms stoomtreinen voor liefhebbers naar plekken diep in Duitsland rijden.

 Twee jaar terug was ik nog in Wittenberge, voormalige DDR, bij Stendhal, waar deze foto's gemaakt zijn.