Suzanne

dinsdag 18 maart 2014 - 22:00

 Wie is Suzanne? Kan er een andere vraag zijn in de film van Katell Quillevéré die haar naam draagt? Haar ogen, haar mond, haar kwieke, sierlijke motoriek vertellen het verhaal. Welk verhaal?

 Praten doet Suzanne niet, wat ze denkt, zo al iets, zul je nooit weten. Ze is een vrouw van voldongen feiten. Ze blijkt zwang­er, ze blijkt voor het leven verliefd op een crimineel, wat daar ook van komt. Zit zwijgend gevangenisstraf uit. Er is opeens een tweede kind.

 Zelfs de dru­gssmokkelaar buigt voor haar. Suzanne is een ordenend principe.

 Niemand van de mensen om haar heen praat, haar zuster en vader niet, de crimineel nog minder. Zouden ze bestaan? Mensen die niet praten of denken maar louter doen, hun impulsen volgend? Waarna anderen zich woor­dloos bij de 'ontstane situaties' neerleggen en berusten?

 Film verdraagt weinig gepraat, dat is zo. Maar hier ontbreekt zelfs de kwebbelruis van huis tuin en keuken. Vader - een groot zwijger - start zijn vrachtwagencombinatie en is weg. Moeder ligt al heel lang op het kerkhof en zwijgt.