Zag vanmiddag in het Stedelijk Schiedam de vijf genomineerden voor de Volkskrant Kunstprijs 2012. Wie 'wint'? Achwat. Dit is niet appels en peren vergelijken maar een appel met een schroevendraaier, een driewegstekker, een aspirientje en een asperge.
Wel leerde ik het werk van de in de VS werkende Iranese Tala Madani kennen. Een schilderes die met olieverf schilderijen en animatiefilmpjes maakt van mannen die mekaar verschrikkelijke dingen aandoen. Middenoosterse mannen zoals wij ze van het nieuws kennen en zij uit haar jeugd in Teheran. Een man werpt een medeman voor ondergrondse. Twee ayatollahs die almaar groeien, gooien troep over een schutting op het hoofd van een arme zwerver. Tot die concludeert dat hij vast iets ernstigs misdreven heeft. Anders hadden die twee baarden het niet op hem voorzien. Ten einde raad slaat hij zichzelf de grond in met een rode hamer. Erger nog is een ziekenhuisscène: een baby attaqueert een doodzieke man tot die baadt in het bloed.
Ik dacht opeens Gummbah! Morgen na 22.00 in de Avonden meer over de nominees.