Teder geweld in Caracas

 De Venezolaanse film Desde alla is de mooiste liefdesgeschiedenis die ik in lang zag. Een middelbare restaurateur van kunstgebitten en een jeugdige crimineel vinden elkaar. Geweld drijft ze in elkaars armen.

 Twee homoseksuelen in een machowereld. Ver van de Amsterdamse gay sprookjes. 

 Elder werkt in een sloperij en lapt voor zichzelf een oude Corsa op. Als ze daarmee naar een familiale doopplechtigheid rijden en hij Armando voorstelt is het snel afgelopen. Geen flikkers in de familie. 

 Wanneer de jonge Elder weer eens in elkaar geslagen is en Armando hem verpleegt vloeien seks en geweld ineen. Even dacht ik aan de nachtelijke dronken vechtpartijen van Gerard en Joop, waar de een door een winkelruit heen ging en ze samen in het ziekenhuis belandden. Kijk, dat was nou liefde.

 Armando bespiedt en lokt in deze film jongetjes mee naar huis, Geeft ze geld om bekeken te worden. Meer niet. Mooi is de beginscene waarin hij heel precies aanwijst hoe de jongen moet gaan staan, met tot hoever zijn broek over zijn naakte kont.

 Het mag niet te dicht bij komen. Als de jonge Elder later echt verliefd wordt is het 'niet te dichtbij komen'. Daar heb je de titel denk ik: Desde alla ('Van ver'') 

 Regisseur Lorenzo Vigas lukt het, hoe zeg je het, de tederheid van het geweld in deze afgetrapte wijk van Caracas te laten zien. Even maar.