In de liefde wordt de teen meestal overgeslagen. Terwijl toch een vinger tussen twee tenen veel kan oproepen. Maar dan liever mijn eigen vinger dan die van een ander. Zou het 'voetjevrijen' nog bestaan? Onder de tafel? Liefst in een vrij groot gezelschap. Het ontstaat uit een toevallige aanraking. Die zich vervolgens voortzet.
Het beste is dan - even later - met de wreef onder de voetzool van het meisje zien te komen. Dat - als ze het begrijpt - haar schoen uit laat glijden. En haar daarbij in het gezicht zien.
waarna het superieure genot komt, dat ligt in het 'niks laten merken'. Voeten en tenen zijn ten diepste geheim
Je groeit op met je eigen lichaam. Bijtend op je lip. Wrijvend aan je neus. Krabbend in je kruis.
Wat verwant is met selftalk. Denk niet dat je gek wordt als je steeds maar aan jezelf ruikt, of hardop in je zelf praat.
Tegen jezelf praten is een manier om de persoonlijkheid bij elkaar te houden. Zei de grote psycholoog William James al. Geen teken van naderende waanzin.