Thomas Rap

 Ik heb twee auto's van Rap gekocht, een oude 2CV en een rode Volvo met een tweedelige voorruit die maar zelden wilde star­ten. Ook wist Rap niet hoeveel versnellingen hij had, zodat ik pas op de Autobahn ontdekte dat het er vier waren. Opgehaald bij zijn boerderijtje in Eemdijk, waar wel meer wrakken ston­den. Uitgeven deed hij wat hem inviel. Een van zijn eerste boeken was het Groot Cocktailboek. Hij reed die boeken zelf langs de boekwinkels. Een goede gewoonte van hem was om schrijvers als Hermans en Kousbroek te vragen of ze nog wat op de plank hadden liggen.

Zo ontstond het boek '14 etsen, voor arbeiders verklaard' van Frans Lodewijk Pannekoek en Gerard Reve. Ik vergezelde Rap op veel uitstapjes, zoals dit naar Reve, die toen in Osdorp woonde, in een flatje bij het eindpunt van lijn 17.

Het is 1969. Rap belt aan. Door de inter­com klinkt - geheel in stijl - 'wiedaar'. Waarop Thomas met de stem van een leverancier roept 'De huit­geverrr...'

Bovengekomen zien we dat de schrijver zich voorbereidt op zijn  verhuizing naar Greonterp. Hij bekijkt mij aandachtig. Mijn rossige complexie valt op: 'Jij mag zeker niet te lang in de zon'. En gaat zitten op een houten pakkist ‑ er zijn in die dagen nog geen kartonnen verhuisdozen.

Het uitgeverijtje van Rap en zijn al spoedig aangesloten compagnon Jaco Groot was gevestigd in de Reguliersdwarsstraat op een etage driehoog 'boven de kapper'. Daar werd ook de voorraad opgeslagen, op de vliering.

Zo komt het dat ik nog altijd een van het vocht kromgetrokken exemplaar van Reve's 14 etsen heb.