Tom op de boerderij

donderdag 17 april 2014 - 22:40

 De introductie van de figuren is veelzeggend. Je ziet ze stuk voor stuk eerst van achter of in schaduw. Pas later komen hun gezichten. Dat geldt ook voor wat er op de Canadese boer­derij, ver van alles en iedereen in het vlakke land, aan de hand is.

 De idyllische titel van de film van Xavier Dolan zegt het. Wat er eerst verlaten en desolaat uitziet blijkt gevaar­lijk. Op dit verre platteland tref je nog mensen die in de grote stad zouden zijn opgeborgen. Wat volgt is een geperverteerde versie van boer zoekt vrouw.

 Een tirannieke moeder duldt de homosek­sualiteit van haar twee zonen niet. De ene is verdwenen naar de stad en daar gestorven. Zijn vriendje komt over voor de begrafenis en ontdekt de huiselijke omstan­digheden. De broer blijkt in gewelddadige ontkenning van zijn geaardheid te leven, alles om zijn moeder haar gedroomde twee zoons voor te spie­gel­en. Wat ontaardt in geweld en SM. In het enige café in de wijde omtrek wordt hij niet meer toegelaten.

 Een gruwelijk spannende en tegelijk pathetis­che film. Toch ging ik mee, door de modder, het hele eind langs de kaarsrechte weg, waar merkwaardigerwijs de voren van de geploe­gde akkers parallel aan de wegen lopen in pla­ats van haaks erop, zoals bij ons.