Kan vergeten leeg zijn? Het mijne is vol driftig rondtasten. Je weet of je iets ooit geweten hebt of nooit. Toch kies ik dit gedicht uit het nieuwe Liegend konijn van Truus Roeygens (1964) uit Brugge, een debuut. Om de kwallen en meer. Ze spoelen aan bij Oostenwind, eens was ik een middag lang bezig ze terug naar zee te geleiden. Vergeefs.
'je staat op de strook met kwallen
die als vergrootglazen naar het blauwe licht staren
je ziet dat ik mijn voeten verlies in water en probeer mijn gedachten te redden
je zegt dat duinen als neuzen uit het zand steken en dat er een meeuw
laag en wit tusen mijn lippen hangt
je hebt het nooit zien gebeuren
maar je kunt het je wel voorstellen
je probeert het, het siert je
maar zo werkt dat niet
water en vuur kunnen niet worden gescheiden,
het kan niet, maar heel even kwam alles terug
de suikerboonmossel, Legovuurtorens, onze dag- en nachtspieren
ik geef je de leegte van vergeten
welke leegte is dat niet?'