Turkse angst

 Zoveel berichten over Turkije en geen idee hoe angst er daar uitziet. In World Cinema draait - donderdag opnieuw - 'Abluka' (Frenzy, 2015). Een vervallen achterbuurt van Istanbul in de winter. Beton en modder.

 De buurt moet worden gezuiverd. Van wat? Van wie? Allereerst van zwerfhonden. Van twee broers schiet de ene ze bij bosjes af, maar eentje houdt hij verborgen als huisdier en verzorgt z'n voorpoot. De andere broer mag na twintig jaar uit de gevangenis op voorwaarde dat hij spion wordt in de buurt. Als vuilnisman kan dat makkelijk.

 Emin Alper laat zien hoe angst en wantrouwen een onontwarbaar net spannen over iedereen.

 Wie het regime niet zint is 'terrorist', net als nu.

 De politie zet straten af en vangt mensen, net als nu. Gaande de film leer je dat het er niet toe doet wie wie achterna zit en waarom. Gülen? Erdogan? Mensen of honden? Dit is zoals het daar gaat. Alleen die ene hond wordt gekust totdat zijn baasje Ahmet wordt neergeschoten. 

 Eens leerde ik dat 'hond' een vreselijk scheldwoord is daar.