Uitzicht

Beterschap. Meer dan een mens aankan. Nu maar zien of mijn neuropathie er iets mee kan. Nee, corona is het niet.

Maar mijn straatzicht en de overburen heb ik terug. Overbuurvrouw met een nieuwe fiets en langer haar dan ooit, meer voorbijgaande rugzakjes ook. De acacia-plumeau reikt hoger dan ooit en plant zich voort langs de gevel.

En dan de damesbroeken, waarin de draagsters zich uitleven sinds de stretch-jeans weg zijn. Ruim gesneden en vol bizarre fantasiemotiefjes. Terwijl daaronder strak getrainde ledematen bewegen op de fiets.

Dit is geen straat waar overbuurvrouwen elkaar toewuiven met stofdoeken. En kleedjes kloppen buiten is sinds de jaren ’30 nog steeds verboden. Nu bevatten die vloermatten ook Covid 19 denk ik. Alles komt terug.