Vaderstudies

 I love you dad, I love you too son is het gebod van nu. De vader van Jelle was ongrijpbaar voor zijn kinderen. Wat je leest is hoe zijn zoon desondanks, of juist daarom van hem gaat houden.

 En dan moet de zoon de as van zo'n man die sentimenten onzin vond en liefst bij het grofvuil gezet wilde worden, per fiets gaan bezorgen in de Middellandse Zee bij Saintes-Marie-de-la-Mer.

 'Mijn vader zou het volstrekt bespottelijk gevonden hebben om in een purperen zakje met mij op reis te gaan. 'Stop mij maar in een vuilniszak,’ zei hij altijd, als we hem vroegen wat we met hem moesten doen na zijn dood. Dat hij het niet erg vond om in een vuilniszak te zitten begreep ik wel. Maar wat zouden wij er van vinden vroeg ik hem soms. Vond hij het niet erg dat zijn drie kinderen het daar moeilijker mee zouden hebben, onze vader in een Komozak die waarschijnlijk nog te klein was en ongetwijfeld zou scheuren?’

 Een fietstocht dus. Nu hadden Jelle en zijn vader samen vaak korte fietstochten gemaakt.

 Zelf heb ik nooit met mijn vader gefietst. Hij hield niet van kinderen, van fietsen nog minder. En aan mij had hij een hekel.

 Jelle en zijn vader laten zien wat zin en onzin, aanstellerij en valsheid is in de vader-zoon verhalen van nu.

 Aan het eind hou je tegen al zijn regels in van Hugo Brandt Corstius.