Vertaals

 Door Paul Claes kwam ik in de merkwaardige kwaal terecht die in vakkringen 'vertaals' heet.

 Dan slaat m'n brein op hol en produceert zinnen en woorden als 'nihil Sequani respondere sed in eadem tristitia permanere'. Waarbij zich de 'infinitivus historicus' voegt.

 'De Sequani antwoordden niets, maar volhardden in het zelfde verdriet.' Een werkwoord dat niet vervoegd wordt, maar toch zijn werk doet.

 De leraren Van Gelder en Borleffs kijken mij aan vanuit hun diepste diepten. En ik stel ze eindelijk de vragen die ik toen had moeten stellen. Wie waren de Sequani en waarom waren ze zo verdrietig? Wat had Caesar ze aangedaan?

 En hun antwoord is 'dat doet er niet toe, het is maar een voorbeeld. Het gaat om het begrip van deze infinitieven. Maar google souffleert en ik ben in de Franche-Comté, waar de Sequani woonden, rond Besançon.

De Sequani hebben me teruggebracht naar het vertalen zonder te weten wat je vertaalt. Elke les een segment Xenophon zonder te weten waar de marcherende soldaten vandaan komen en waarheen ze op weg zijn. Dat deed er niet toe, zolang je wist hoeveel parasangen ze die dag hadden afgelegd.