Vestibule

 Wat ook verdwenen is: de vestibule. Waar de kapstok hing met daaronder vaak een 'bijzettafeltje' met daarop twee houten hondjes met kleerborstels in hun bekken.

 De vestibule scheidde het woonhuis van de straat. Jassen werden er uitgetrokken, bewonderd en opgehangen. Soms aangenomen door een bediende.

 Tussen de vestibule en de gang zat de zg. tochtdeur. Vaak opgehangen in klapscharnieren.' We stoken niet voor de bur­en.'

 Een vestibule is een ruimte, maar ook een vrouwelijk lichaamsdeel. Het vaginaal vestibulum is de anatomische naam voor de ingang van de vagina: de ruimte tussen de genitaliën die zich buiten het lichaam bevinden, de vulva, en de interne genitaliën, de vagina. Zie, een vrouw is een huis, is een vrouw, met receptieruimte.

 Het woord komt van het Latijnse vestibulum. Ook in de Medische wetenschap heet het zo. Zelfs het Witte Huis heeft een vestibule, die zo heet. Zij het zonder borstelhondjes.

 Waar laat je tegenwoordig je jas? Op het bed. De slaapkamer is vestibule geworden.