Voetbaldood

 De Vlaamse separatisten halen de schouders op. Even is er een opleving van Belgitude. Alsof zo'n multicultureel elftal  met een Engelssprekende trainer de natie weer nieuw leven zou kunnen inblazen. Bart de Wever zwijgt, hij heeft vast geen kaartje.

 Onderschat voetbal niet. Nederland is ten prooi gevallen aan een ongekende moedeloosheid, voetbaldood. Spanje en Argentinië net zo. Het wordt niet hardop gezegd, maar je nationale elftal dat ben je zelf. Een overwinning van Lukaku, Hazard en Kevin de Bruyne is jouw overwinning. Al zullen ze vanavond ongetwijfeld verliezen van het minstens zo multiculturele Franse elftal. Maar ook daar winnen Griezmann, Mbappé, Pogba en Kanté het van Le Pen.

 Het is een emancipatie-verhaal. Eens had ik een radiogesprek met de blueszanger en ex-bokser Champion Jack Dupree, geboren in 1910 in New Orleans. En toen woonachtig in Hannover, omdat daar nu eenmaal werk was voor blueszangers.

 Hij zei 'I can do most everything, I can sing, I can play, I can fight, I can cook..' Ik vroeg hem om de omstandigheden voor zwarten sinds zijn jeugd verbeterd waren. Hij dacht na en zei kortweg 'Nee, niet echt'.

 Hoe kom je als Zwarte Amerikaan weg uit de armoede? Films vertellen het oude verhaal, er zijn maar een paar uitwegen: artiest worden, misdadiger, hoer, dealer, topsporter. Welke Afrikaanse succesvoetballer stuurt geen geld naar zijn moeder? Denk daaraan als je die zwarte Belgen en Fransen straks ziet spelen.