Frau Merkel - mijn favoriete politica - heeft in de gaten hoe klein de geest van Trump is. Huis tuin en keuken. Met gouden kranen en deurknoppen, maar toch. Eerst wat men tegenwoordig 'dierbaren' noemt. Dat je een agressieve vader, een lamlendige dochter of een gruwelijke moeder kunt hebben komt niet bij ze op. Het zijn allemaal 'loved ones'.
Begreep Frau Merkel. En zo bemoeide ze zich met een onbegrijpelijke internationale 'vrouwentop'. Waar zijzelve als gekozen staatshoofd zat te midden van ongeregeld goed als de echtgenote van een koning - vreemd, een koning hoeft al niks te kunnen behalve wuiven en glimlachen, zijn echtgenote nog minder - en de dochter van een president, nog zo'n loved one zonder diploma's, die hij zomaar benoemde in een staatsfunctie. Niet toevallig waren de koningin en de dochter dan ook de mooiste, daar waren ze op gekozen.
Een mooi terzijde leverde de presidente van het IMF. Die het geheel met een ironisch lachje aanzag. Ze begreep het spel blijkbaar bliksems goed. Haar knipoogje naar Frau Merkel miste ik even, maar het was er zeker.
Waar het over ging? Het belangrijkste leek dat de 'first daughter' zei dat haar vader een echte vrouwenvriend was. Gejoel in de zaal. Waarmee de conferentie weer gedaan was.
Namens wat en wie ze daar zaten? O ja, het zou goed zijn als er meer vrouwen in topfuncties kwamen.
Frau Merkel glimlachte. Ze had de president in de tang.