Wachtbereik

 Er bestaan veel misverstanden over ziekenhuizen. In het dagboek van Wolfgang Herrndorf (1965-2013) kun je lezen hoe het er werkelijk toegaat. Hier is hij op weg naar een PET-scan, op 10 oktober 2011 om 7:30, in Berlijn:

 'Opname in Virchow, naar FET-PET. Bureaucratie, nog meer bureaucratie eindeloos ronddwalen. Gebouw 3, Gebouw 2, dan in de lift, op de tweede verdieping de lift uit rechts, daar is een zitje, daar aanmelden. Naam, pasje, geboortedatum, lengte, gewicht, eerdere resultaten, water kunt u nemen. En dan gaat u nu naar de radioloog aan de andere kant van de straat. Daar langs. Nee, daar langs. De hele dag. Voor iemand die zich moeilijk oriënteert een tamelijk probleem. Vijf keer achter mekaar krijg ik uitgelegd aan welke kant van de lift ik moet uitstappen, van waaruit gezien het daar rechts is, tenslotte drukt men voor mij al een keer op de knop met de dubbele 0 en draait me aan de schouders in de goede richting. Goedendag dokter J., goedendag. En daar wacht u.

 Wachtbereik PET-CT

 Radiologisch Centrum

 Brandweer!

 Gevarengroep I

 Opslag radioactief afval met koelcel

 01.01.25

 31,41 m2

 Ontroking Installatie 9.

 Lijkenkoelruimte K-138

 Ruitje inslaan

 Knop diep indrukken

  Terwijl de radioactieve oplossing in me binnenloopt zeg de vrouwelijke arts allerlei hoopvolle dingen. Ik sla imaginaire insecten van me af, niks hoopgevends alsjeblieft, anders verlies ik mijn evenwicht. Ik heb me in de ellende geschikt en weet wat het is. Dat ziet toch iedere leek.'

 Er zal een tweede operatie komen. Herrnhof moet nu terug naar de aanmeldingsbalie, dan naar cardiologie. 'Op nog ongeveer vijf verdere plaatsen naam, leeftijd, lengte, gewicht en eerdere resultaten. Twee uur wachttijd voor de anesthesie, we staken juist.'

 En dat is nog maar het begin. Het dolen wordt een lied, een gedicht. En dan, na zo'n dag als patiënt, maar zien dat je de uitgang vindt: 'Men moet zich door de lelijke rode prentjes niet in de war laten brengen, de goede zijn de lelijke oranje.' Kort daarna volgt de tweede operatie aan zijn hersentumor. Intussen, de uithoeken van de geest.

 Er is, hoor ik van Eddy Bettens, een Nederlandse vertaling: Leven met het pistool op tafel, van Pauline de Bok, uitgegeven bij Cossee.