Wadjda

 Zou het? Je moet het wel geloven, juist omdat alles wat een vrouw niet mag zo tot in détail in beeld wordt gebracht. Natuurlijk mag een vrouw thuis niet zingen, een vreemde man zou haar kunnen horen. Natuurlijk mogen vrouwen niet autorijden en gaan ze buitenshuis zwaargesluierd rond - ontroerend zijn hun voeten, het enige eigene, wat je ziet zijn schoenen, sokjes, het lakken van teennagels. En natuurlijk zoekt een man een ander als zijn vrouw geen zoontje krijgt.

 De tienjarige, tomboy Wadjda, heeft begrepen hoe de Saoedische wereld in elkaar zit. Dus wil ze een jongen zijn, en dat begint met een fiets. Duur! Om aan geld te komen moet ze - tegen haar zin - wel een wedstrijd Koranvoordracht winnen. Dat lukt, maar haar antwoord op de vraag wat ze met het geld gaat doen luidt 'een fiets kopen'. Dan is de boot aan. Het geld gaat naar een goed doel, van fietsen word je immers onvruchtbaar.

 Een mirakel, deze film? Toch niet echt, sinds twee maanden mogen Saoedische vrouwen fietsen. En, prins Waleed Bin Talal eigenaar van een Arabisch media-imperium, financierde Wadjda. Anders was deze geestige en ontroerende film er niet geweest. Of ie in Saoedie-Arabië vertoond mag worden weet ik niet. 't Blijft vreemd, deze Islamkritiek gaat veel verder dan die van Kiarostami in Iran.