Water

 Het nieuwe nummer van Tijdschrift Terras heeft als thema 'Naar water'. Als gebruikelijk met vertalingen uit vele w­indstreken. Water, het meest veranderlijke van de elementen. Ik verdronk er eens bijna in, terwijl mijn vader verderop op het strand naar de meisjes keek.

 Water omhelst. Je probeert terug te zwemmen, maar het is sterker. Geen man in een oranje broek met een koperen toeter­tje van de Noord-Zuid-Hollandse Reddi­ngbrigade zien. Je geeft het op. Het moment van verdrinken was mij een verlos­sing.

Willem Brakman werd als kind naar de waterlijn gestuurd om op Scheveningen drenkelingen te aanschouwen. Daar lagen ze, het strand op gesleept, zodat hun nog natte, blote lichamen met strandzand beplakt waren en ze eruit zagen als ongebakken kroketten.

Dit is 'Je bent Christus niet' van de Amerikaan Rickey Lauren­tiis. Uit New Orleans?

 'Voor de drenkeling, er is altijd paniek.

Of rust. Je lichaam werkt eindelijk alleen

op instinct. Kruist verwondering weg. Kruist

het verlangen te weten weg. Je voelt alleen dat je moet leven.

Dat je het verdient. Zelfs hier. Zelfs wanneer je borst

met een vreemde nieuwe lucht wordt gevuld, zal je niet vragen

wat dit betekent. Als prooi gevangen tussen de tanden van de wolf,

maar je bent het lam niet. Je bent dat in het lam

dat het laat schoppen. Laat het.