Weer de Kapellekensbaan

 De nieuwe Parelduiker is gewijd aan Louis Paul Boon. Toen ik op de Kapellekensbaan stond was het stralend winterweer. De ene kapel die er nog is op de oude weg van Aalst naar Erenbodegem, bij spooroverweg, was goed onderhouden. Het ene café gesloten.

 En dan de baan, in blakerende zon. Eerst de lange muur waarachter eens de fabri­eken lagen, dan de vervallen fabrieksvilla's waar eens de mooiste dameskousen van Europa gemaakt werden. De habitat van Ondine uit de Kapellekensbaan en Zomer te Termuren. Het arme, maar mooie meisje dat dwars door de sociale lagen heen tot de hoge heren van de fabrieken doordr­ong en ze om haar vinger wond.

 De onvergetelijke film die Hans Keller in Aalst over Boon maakte laat het je zien. Nooit eerder liep ik zo door boeken heen. Langs het park, totaan de Dender en het station van Aalst met z'n kantelen, vanwaar Boon naar zijn baantjes in Brussel reisde. Geen Nobelprijs, wel vaak genomineerd. Maar die zou ook vreemd verdwaald zijn aan de Kapellekensbaan.

Tags: