Westerse Arabieren

 Omar Shargawi, half Deen, half Palestijn heeft een autobiografische film gemaakt waarin de onmogelijke gespletenheid van zijn leven wordt uitgebeeld. Aan het eind wordt zijn vader begraven in een graf waarop zijn geboortplaats staat: Tel Aviv.

 Vergeet de 'twee-staten oplossing', dat is de boodschap. De gespletenheid van Palestina krijgt ook vorm in de montage, de verkniptheid in losse restjes amateurfilm, familiefoto's, journaalbeelden en afsnijsel. Shargawi speelt zichzelf, een radeloze filmer die probeert de relatie met z'n vader goed te maken. Het gewelddadige Palestijns-Israelische conflict dragen beiden met zich mee.

 De vader die overigens niet gelooft dat het maken van films kan helpen. 

 Wat je als filmkijker overhoudt is naast wanhoop vooral de conclusie dat de van huis en haard verdreven Palestijnse bevolking achterblijft met een onafzienbare hoeveelheid psychische problemen.

 Huwelijken van partners uit verschillende culturen en de nakomelingen daaruit, een bron van problemen die de film goed in beeld brengt.