Wierslaper

 De Zuid-Afrikaanse René Bohnen schrijft over zulke dingen als 'The sea inside'. Ze doceert in Preto­ria en haar derde bundel (2017) heet 'Op die vingerpunte van die heelal'. In het Afrika-nummer van Tijdschrift Terras staat dit 'onderwatergedicht'. Dat je brengt bij de velen die - in een poging weg te komen - verdronken in de zeeën rond Afrika. Daar rust er weer een, op de zeebodem, in 'Wierslaper':

 'rust in vrede, vreemde zoon, onbekende/ jongeling afkomstig uit de vloedstroom, uit/ de grijsgroene poel in de onderwaterval, gevist/ uit de koele golven bij de binnenbaai, rust/ onder water waar jij nog ademhaalt

 samen met de gewichtloze kwallen in hun sluiers/ geluidloos, de zongele wuivende dansers/ in kaaps kelpwoud - rust nou maar, vreemde zoon,/ in de klotsende algenvelden, waar duikers met dunne vingers/ de zeebodem lezen als braille op zoek naar schel­pen, een verlangen/ fijnmazig uitgeworpen: laat jouw ogen paarse zeesterren zijn/ in een fluorescerende watervlam, rust

 tussen de aurora's van vissenschubben en zonnefakkels/ en over een jaar zullen we misschien jouw naam eren in volmaakte/ weerspiegelingen van de luchtrivier die jij al doende bewoont/ ons gouden, wierbadende strandfantoom'

 (vertaald door Vicky Franken)