Wonen met Nacho Carbonell

 Is it a bird? Is it a plane? Ik loop door de donkere zalen van het Stedelijk Museum Den Bosch waar Carbonell (Valencia, 1980) zijn voorwerpen heeft neergezet. En zorgvuldig uitgelicht, als decorstukken voor een voorstelling waarin ik moet optreden.

 Of een huis waarin ik zou kunnen wonen, zij het alleen met m'n ogen, want je stoot je in zijn interieurs, je haalt je open voor je t' weet. 

 Zijn meubelstukken werden opgebouwd met hulp van assistenten in een atelier in Eindhoven. 

 De Spanjaard Carbonell beschouwt stoelen, banken en schemerlampen als levende wezens, zegt hij. Hij ontdoet ze van hun stoel- of lampachtigheid door ze te voorzien van uitsteeksels, door ze aan elkaar te laten groeien, zodat een stoel een wordt met een tv-toestel.

 Bovenop torens van onduidelijk materiaal staan schuilhutjes. Boomhutten hebben kennelijk zijn liefde.

 De natuur is bij hem het interieur binnengedrongen. En omgekeerd. De herkenning zorgt voor gegiechel. Je realiseert je de vreemdheid van meubelen.