Yoeng Poe Tsjoeng

 In het verzameld werk van Slauerhoff staan door hem 'vertaalde' Chinese gedichten waaronder het onvergetelijke De Wijze:

 'Mijn huis is vuil, mijn kinderen, talrijk, krijschen.

De varkens wroeten ronkend in den hof.

Maar bergen, blauw en ver verheven, eischen

Mijn aandacht op, die stijgt uit stank en stof.'

 'Anoniem' zegt het verzameld werk, maar in de uitgave die mijn vriendin erfde wordt Yoeng Poe Tsjoeng genoemd, de verzamelnaam voor poëzie die 'Van geen nut' is.

Mijn vriendin erfde het boekje van haar vader, tekenaar en ontwerper met drie kinderen, voor wie zijn atelier strikt verboden terrein was.

 En altijd weer denk ik aan het verhaal over Hans G. Kresse, de tekenaar en schrijver van Eric de Noorman. Die vele, luidruchtige kinderen had. Er ging nogal eens een inktpotje om.

 De interviewer trof hem aan op de zolder van zijn huis. Waar hij een werkhok had getimmerd, afgeschut met kippengaas tegen spelende kinderen, waarin zijn werktafel stond. Daar ontstonden de avonturen van Eric. En zulke legendarische figuren als Yark de Stijfhoofdige.