Youth - Giovinezza

 Na de Italiaanse beau monde van La Bellezza zijn we nu in een kuuroord hoog in de Zwitserse bergen, waar men zich ver­veelt. De Zauber­berg schemert er doorheen.

 Een zwak scenario ontrolt zich, over twee oude vrienden wier vriendschap nergens uit blijkt: Michael Caine als gepensioneerde componist en dirigent en Harvey Keitel als filmregisseur op z'n retour in een cocktail van stijlcitaten, levenswij­sheden en grappigheden. Wat heb je aan het eind van je leven in han­den?

't Is heus wel leuk als Caine - wiens performance de film redt - op de berghelling koeien en hun koebellen dir­ige­ert en de twee mekaar steeds vragen hoeveel druppels ze die dag gepist hebben. Maar de aardigheid verzuipt in pretentie. Er is geen verhaal.

Tot op het eind opeens blijkt dat de componist nog een demente vrouw heeft, eens zangeres, die hij heel soms opzoekt. Hij weigert stijf en strak op de verjaardag van de En­gelse koningin op te treden met zijn beroemdste lied, want dat kon alleen die vrouw zingen. Voor haar schreef hij het immers.

Tot hij toch zwicht. En de zucht naar roem wint. Het blijkt trouwens een nogal lelijke, pompeuze compo­sitie.